دستان حوا به استجابت دعا سالهاست در خاک خفته است . از همان زمان گناه نخستین ! یادت که هست آدم ؟

 از خاک بودیم و بر خاکیم . دعایم را با خاک قسمت میکنم آدم ! و استجابتش را با تو . از خاک تا خاک ، خاک زنده ! چرا که خالقمان گفت : ((اِنا نَحنَ نُحی المَوتی ....))

 حتی اگر بمیرم هم باز در خاک دستانم به استجابت دعایمان خاک را می بوسد .

خاک زنده ، سادگی را از خاک آموختم و سر داده گی را باز هم از خاک آموختم . بروم آدم ، بروم دعایم را با خاک قسمت کنم..........................