وقتی سال می خواد تحویل بشه همه با شوق میشینن به انتظار تحویل شدن سال

سال تحویل میشه همه به عید دیدنی میرن به دیدار عزیزان میرن بچه ها با لباس نو با خوشحالی با پدر مادرشون میرن عید دیدنی وقتی یکی به یکی دیگه میرسه میگه بایرامین موبارک اولسون (عیدت مبارک) روبووسی و احوال پرسی

میدونین بچه ها من وقتی که به سال جدید میرسیم  یه تقویم میگیرم واسه سال بعد میدونین چیکار میکنم کلا تقویم رو ورق میزنم تا آخر سال وقتی به اسفند میرسم میگم سال هم تموم میشه میره خوب این تحویل سال ها چی هستن همشون گذرون عمر ما واسه گذرون عمرمون این همه شاد هستیم هر کاری هم بکنیم این روز ها میگذرن پس بهتر نیست یه کار مفیدی انجام بدیم که وقتی سال تموم شد افسوس روزای گذشته رو  نخوریم نمیشه کاری بکنیم که وقتی امروز به گذشته هامون فکر میکنیم بگیم چه روزای خوبی بود

 

عمر گران میگذرد خواهی نخواهی........سعی بر آن تند نرود روو به تباهی

امروز عید است

                     عید نوروز است

                                        هر چند نو است

                                                             ولی مثل دیروز است

وقتی سال تحویل میشه چشماتو ببند به چیزه خاصی فكر نكن یه بسم الله بگو و از خدا بخواه:

خدایا این سال هم تموم شد رفت خیلی ازت تشكر میكنم سالی هم كه دارم شروع میكنم به خودت توكل میكنم

یک شاخه رز سپید تقدیم تو باد
رقصیدن شاخ بید تقدیم تو باد

تنها دل ساده ایست داریی ما !
آن هم شب عید تقدیم تو باد

یه چند تا هم من دعا میكنم شما بگین آمین:

• خدایا بچه هایی كه چشماشون به دره تا واسشون عیدی بیاد ولی هیچ سالی عیدی نگرفتن عیدی شادی را برایشان ببخشای
• خدایا ما شادیم در سایه تو سایه ات را از ما دور نفرما
• خدایا كسایی كه در فقر و بی چیزی زندگیشان را میگذرانند روزی عطا فرما
• خدایا من بنده حقیر تو هستم كاری كن تا بتوانم برای دیگران مفید باشم
• خدایا بندگانی از سر ناچاری دست به كار های خلاف میزنند ببخشایشان
• خدایا نفرت از دل مردم پاك كن به جایش عشق قرار ده
• خدایا محتاج تو ام مرا از بندگان پاك خود قرار ده

آمین یا رب العالمین

 

هفت سین سفره زندگیتان پر از شادی باشه برای دیگران هم كه شده شاد باش تا شادشان كنی

شاد باش شاد زندگی کن دیگران را شاد کن

خندان باش دیگران را بخندان

به فکر دیگران باش تا به فکر خودت باشی

به کسی عشق بورز که تشنه عشق نباشه

کسی را دوست داشته باش که لایق دوست داشتن باشد

دیگران را دوست داشته باش تا تو را دوست داشته باشن

از کسی که دوسش داری دست بر ندار چون ممکنه دیگه کسی رو دوست نداشته باشی

از کسی هم که  تو  رو دوست داره دست بر ندار چون ممکنه دیگه کسی تو رو دوست نداشته باشه

 

گاه آرزو میکنم،

میتوانستی چند صباحی چون من باشی ...

بیندیشی آن چیز که من می اندیشم؛

ببینی آن چه من می بینم؛

احساس کنی آن گونه که من احساس می کنم؛

دریابی آشفتگی، ترس، تحسین و

دوستی را که نسبت به تو احساس می کنم،

همه را یکباره و باهم.

اگر میتوانستی حتی برای لحظه ای در ذهن من زندگی کنی؛

میتوانستی ببینی که دنیای من چگونه سرشار از مسئولیت هاست،

و عجیب آن که اغلب به تو می اندیشم.

...

می دیدی که چه شادی را به من ارزانی داشته ای.

می دیدی که تا کجا شادمان بودم که می توانستم لبخند بزنم،

بخندم، سرخوش باشم و آزاد چون کودکان.

کاش بتوانی چند صباحی جای من باشی

تا بدانی زندگی با وجود یار چقدر زیباست.................

 

تحمل کردن زیباست

اگر قرار باشد روزی به تو برسم

انتظار اسان است

اگر قرار باشد دوباره تو را ببینم

زندگی شیرین است

اگر قرار باشد مزه ی دستان تو را بچشم

مشکلات حل می شود

اگر قرار باشد روزی به پای تو بمیرم

لطفا فوتم نکن؛می خواهم در سینه ی تو تمام شوم

اشک ها همه به لبخند تبدیل می شود اگر قرار باشد تو را یک بار ببوسم

و لبخند ها دوباره به اشک فقط اگر ببینم خیال رفتن داری

زنگیم می سوزد اگر بفهمم روزی از من دل گیر شده ای ................

 

با بهانه باران چشمهایمان تر بود

کوچه,باران,من,تو ! وای که محشر بود

میروی سفر

گفتی زود برمیگردی اما ای کاش باورم میشد

میروی برو...اما کمی زودتر برگرد

بعد رفتنت ماندم در هجوم تنهائی

حس مبهمی میگفت:

میروی نمی آئی

بی تو میکشم بردوش کوله بار غربت را

پرسه میزنم تنها کوچه های خلوت را

خسته از دل تنگم بر می آورم آهی

نیستی چه میدانی ; دلم چه ها میکشد

حالمان بد نیست غم کم می‌خوریم                    کم که نه هرروز کم کم می‌خوریم  

آب می خواهم، سرابم می دهند                   عشق می ورزم عذابم می دهند

خنجری بر قلب بیمارم زدند                             بی گناهی بودم و دارم زدند

خود نمیدانم کجا رفتم به خواب                    از چه بیدارم نکردی آفتاب؟؟

 دشنه ای نامرد بر پشتم نشست                    از غم نامردمی پشتم شکست

 سنگ را بستند و سگ آزاد شد                    يک شبه بيداد آمد داد شد

 عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام                    تيشه زد بر ريشه ی انديشه ام

 عشق اگر اينست مرتد می شوم                    خوب اگر اينست من بد می شوم

من نمی گويم که خاموشم مکن                      من نمی گويم فراموشم مکن

 من نمي گويم که با من يار باش                    من نمی گويم مرا غم خوار باش

 من نمی گويم،دگر گفتن بس است                  گفتن اما هيچ نشنفتن بس است

 روزگارت باد شيرين! شاد باش                   دست کم يک شب تو هم فرهاد باش

 آه! در شهر شما ياری نبود                         قصه هايم را خريداری نبود!!!

 وای! رسم شهرتان بيداد بود                        شهرتان از خون ما آباد بود

 از درو ديوارتان خون می چکد                    خون من،فرهاد،مجنون می چکد

 خسته ام از قصه های شوم تان                     خسته از همدردی مسموم تان

 اينهمه خنجر دل کس خون نشد                     اين همه ليلی،کسی مجنون نشد

 آسمان خالی شد از فريادتان                         بيستون در حسرت فرهادتان

 کوه کندن گر نباشد پيشه ام                           بويی از فرهاد دارد تيشه ام

 عشق از من دورو پايم لنگ بود                     قيمتش بسيار و دستم تنگ بود

 گر نرفتم هر دو پايم خسته بود                      تيشه گر افتاد دستم بسته بود

 هيچ کس دست مرا وا کرد؟ نه!                     فکر دست تنگ مارا کرد؟ نه!

 هيچ کس از حال ما پرسيد؟ نه                     هيچ کس اندوه مارا ديد؟ نه!

 هيچ کس اشکی برای ما نريخت                   هر که با ما بود از ما می گريخت 

چند روزی هست حالم ديدنیست                     حال من از اين و آن پرسيدنيست 

 گاه بر روی زمين زل می زنم                       گاه بر حافظ تفاءل می زنم

 حافظ ديوانه فالم را گرفت                            يک غزل آمد که حالم را گرفت:

 ما زياران چشم ياری داشتيم خود                خود غلط بود آنچه می پنداشتيم

تو را بس منتظر ماندم

اوتاندی لحظه لر مندن

 

بدان من دوستت دارم

اینان بو یاشلی گوزلردن

 

سفر از تو گذر از تو

فقط یول گوزلماخ مندن

 

فقط با یک نگاه تو

اوچاردی غصه لر مندن..................

 

 

 

بیا که با همه نامهربانیت ای ماه

خوش آمدی گل آوردی و صفا کردی

بیا که چشم تو تا شرم و ناز دارد کس

نپرسد از تو که این ماجرا چرا کردی

منت به یک نگه آهو انه می بخشم

هر آنچه ای ختنی خط من خطا کردی

اگر چه کار جهان بر مراد ما نشود

بیا که کار جهان برمراد ما کردی

هزار درد فرستادیم بجان لیکن

چو آمدی همه آن دردها دوا کردی

کلید گنج غزلهاي شهریار توئی

بیا که پادشه ملک دل  گدا کردی