آن قدر در وصف مادر گفته اند  كه ديگر نيازي به نوشتن نيست .  آن قدر بزرگ است كه  زبان قلم قادر به توصيف او نيست . چه سعادت بزرگيست مادر بودن . مادري كه فرش هاي بهشت به پاي او بوسه مي زنند ، و چه زيباست مهر مادري  كه در تمام موجودات زنده مشاهده مي شود

اگر اجازه میدهی برات در دل کنم

شنیده ام که گریه بر تمام دردها شفاست

خودت گفتی مرا بخوانید تا اجابت کنم شما را

خوب این عشق خدائیست که شما را میخواند

من میگویم همه عاشقون را  به خودت عشاق تر کن

 تا ارامش روحشان عمیقتر به تو شوند 

خدا مرا بغل کن ،کمی نوازشم بده

حضوره دستهای تو ، عجب گرم و با صفاست

سر مرا به شانات بگیر تا سبک شوم

پنا هگاه این دل شکسته شانه شماست

وقتی طفل گوچگی بودم یادمه مادرم از نیماهای شب آارامش که اسم تو(الله اکبر) از مسجد به گوشمان و دلها میرسید  و این عشق خدائی بود که  صدای دعای نیایش مادر را که میگفت خدایا ،همه را به آرزویها دلشان برسان و.......... تا دمدمای صبح در دلم نقش می بست و حال که بزرگتر شدم هنوز هم همان آهنگ زیبای عشق به تو را از دل مادران خوش فکر اندیشه با عشق خدائیشان زمزمه میکند

میشنوم عجب زیباست این آرامشی که به  عشق خدائی وعاشقان میدهی

خیلی وقت است که می خواستم برایت بنویسم که دلم شکسته است .خیلی وقت است که دستم را بلند کر ده ام تا دستم را بگیری ولی انگار که دور مرا مه گرفته است و تو مرا هیچ نمی بینی .

آخ که چقدر دلم برای سینه ات تنگ است که بشود سرم را فرو کنم تویش و های های زار بزنم و تو ساکت گوش کنی و موهایم را ناز کنی . چقدر دلم برای بوسیدنت تنگ است

 برای بوسیدن دستهایت برای بویت چقدر دلم برایت تنگ است مادر

بیا مرا ببر . به ابرها . به کهکشان . به رودها . بیا مرا ببر من می خواهم پیش تو باشم دیگر خسته ام از این ترس همیشگی بیا دستم را محکم بگیر و ببر .

دلم برای داغی دستهایت یکذره شده است . مرا تنها گذاشتی ؟ بیا مرا ببر خسته ام. بیا مرا ببر می ترسم. ...............

پس
رشته زندگیم را به دستهای امن تو می‌سپارم
آنگاه طوفان میخوابد
و آرامش تو حكمفرما می‌شود
ای کلید جادویی فتح قلب ها